Jacques Descloitres, MODIS Land Rapid Response Team, NASA… · Public domain · Wikimedia Commons

Folklor

Bajkał

dodano29 sierpnia 2026

Najgłębsze jezioro Ziemi, mieszczące jedną piątą niezamarzniętej słodkiej wody świata. Tradycja buriacka wypełnia je duchami, a przylądek Burchan na Olchonie jest jedną z dziewięciu świątyń Azji, do której nie każdy szaman może się zbliżyć. Osobny zbiór opowieści dotyczy bajkalskich miraży, w których nad wodą widuje się nieistniejące brzegi i statki; zjawisko jest fizycznie realne i bierze się z warstw temperaturowych w powietrzu.

Przetłumaczone automatycznie z angielskiego. Zauważyłeś błąd? Zaproponuj poprawkę.

Jak dojechaćDojazd Gdzie spać

Zaproponuj poprawkę

Przeczytaj dalej

Göbekli Tepe

Sanktuarium na południowym wschodzie Turcji liczące około 11 500 lat — starsze niż rolnictwo, ceramika i koło. Kręgi filarów w kształcie litery T pokryte wizerunkami zwierząt odwróciły dotychczasowe założenia: co było pierwsze, świątynia czy osada.

Komentarze

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Jeszcze nie ma komentarzy. Bądź pierwszy.

Na mapie

53.50000, 108.00000

Otwórz w mapach

Jak dojechać

Linki do rezerwacji mogą być linkami afiliacyjnymi: jeśli coś zarezerwujesz, serwis dostanie niewielką prowizję. Ciebie nie kosztuje to nic więcej.

Źródła

Najbliżej na mapie

Strefa anomalna

Przylądek Ryty nad Bajkałem

Jeden z najbardziej zamkniętych odcinków brzegu Bajkału: Buriaci uważają go za ziemię, na którą się nie wchodzi — mieszkają tam duchy, a karą za wtargnięcie jest choroba albo śmierć. Kobietom zakazywano nawet zbliżania się. Na przylądku zachował się kamienny mur o nieznanym wieku i przeznaczeniu, a kompas zachowuje się tu nieprzewidywalnie z powodu anomalii magnetycznej. Leży w rezerwacie przyrody i dostać się tam legalnie jest niemal niemożliwe.

37 km stąd

Strefa anomalna

Diabelski Cmentarz

Polana w tajdze Kraju Krasnojarskiego, o której od lat trzydziestych mówi się to samo: okrągły wypalony placek, na którym pada bydło, wysiada sprzęt, a ludziom robi się słabo. Miejsce wiąże się z eksplozją tunguską, która nastąpiła czterysta kilometrów na północ. Wyprawy ruszają tam od lat siedemdziesiątych, a główna trudność polega na tym, że nikt nie znajduje tej polany dwa razy: opisy się zgadzają, współrzędne nie. Część badaczy uważa, że strefa istniała i zarosła; inni, że nigdy jej nie było.

741 km stąd

Strefa anomalna

Krater Patomski

Stożek z pokruszonego wapienia wysokości czterdziestu metrów w odludnej tajdze obwodu irkuckiego, odkryty przez geologa Wadima Kołpakowa w 1949 roku. Ewenkowie nazywali go Gniazdem Ognistego Orła i trzymali się z daleka. Próbowano każdego wyjaśnienia: meteoryt, gaz wulkaniczny, podziemny wybuch jądrowy, złoże uranu. Żadne nie zostało potwierdzone, a kierownik wyprawy z 2005 roku zmarł w drodze na zawał, co jego sławie nie zaszkodziło.

831 km stąd

Więcej: Folklor

Folklor

Cropsey

Dziecięcy straszak z hakiem, opowiadany na Staten Island przez pokolenia — dopóki w latach osiemdziesiątych nie zaczęły znikać dzieci z okolicy i nie wyszło na jaw, że obok opuszczonej szkoły Willowbrook mieszka jej dawny sanitariusz. Willowbrook był prawdziwą placówką, zamkniętą po tym, jak śledztwo z 1972 roku ujawniło potworne warunki. Rzadki i przykry przypadek, w którym miejscowy straszak i udokumentowana miejscowa historia spotykają się w tym samym punkcie mapy.

Folklor

Krasue

Latająca kobieca głowa z wleczonymi pod nią wnętrznościami — jeden z najbardziej rozpoznawalnych obrazów folkloru kontynentalnej Azji Południowo-Wschodniej, znany w Tajlandii, Kambodży i Laosie pod różnymi nazwami. Za dnia jest zwyczajną kobietą; nocą głowa odłącza się i rusza szukać jedzenia. Jej pojawienie się wiązano tradycyjnie z nocnymi światłami nad polami ryżowymi i z chorobami bydła. W Tajlandii była bohaterką dziesiątek filmów i pozostaje żywą postacią kultury popularnej, a nie muzealnym eksponatem.

Folklor

Pontianak

Kobieta zmarła przy porodzie, która wróciła po zemstę — jedna z centralnych postaci folkloru malajskiego i indonezyjskiego. Jej obecność rozpoznaje się po zapachu: najpierw słodycz frangipani, potem woń trupa. Uważa się, że mieszka w bananowcach, dlatego nie sadzi się ich tuż przy domu. Miasto Pontianak na Borneo nosi jej imię: wedle tradycji jego założyciel wytyczył osadę dokładnie tam, gdzie przepędził te duchy.