Ek2030372672 · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Folklor

Uluru

dodano28 sierpnia 2026

Potężny monolit z piaskowca w środkowej Australii, który o zachodzie słońca przechodzi z ochry w głęboką czerwień. Dla ludu Aṉangu to miejsce święte z własnymi zasadami: co wolno fotografować i gdzie nie wolno się wspinać.

Przetłumaczone automatycznie z angielskiego. Zauważyłeś błąd? Zaproponuj poprawkę.

Jak dojechaćDojazd Gdzie spać

Zaproponuj poprawkę

Przeczytaj dalej

Jaskinie Waitomo

Wapienne jaskinie na Wyspie Północnej Nowej Zelandii, których stropy świecą larwami Arachnocampa luminosa, gatunku niewystępującego nigdzie indziej. Tysiące niebieskich punktów nad podziemną rzeką wyglądają jak nocne niebo; w rzeczywistości są przynętą dla zdobyczy, którą larwy łowią na lepkich nitkach. Maorysi znali jaskinie na długo przed Europejczykami, a wódz Tāne Tinorau poprowadził do nich pierwszą wyprawę badawczą w 1887 roku.

Komentarze

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Jeszcze nie ma komentarzy. Bądź pierwszy.

Na mapie

-25.34500, 131.03611

Otwórz w mapach

Jak dojechać

Linki do rezerwacji mogą być linkami afiliacyjnymi: jeśli coś zarezerwujesz, serwis dostanie niewielką prowizję. Ciebie nie kosztuje to nic więcej.

Źródła

Najbliżej na mapie

Strefa anomalna

Światła Min Min

Miasteczko w głębi Queenslandu, które dało nazwę światłom widywanym na drogach spalonego zachodu: świecącym kulom, które podążają za samochodem albo jeźdźcem i godzinami trzymają dystans. Aborygeni opisywali je przed przybyciem Europejczyków. W 2003 roku fizyk Jack Pettigrew wykazał doświadczalnie, że przy inwersji temperatury źródło światła zza horyzontu może jawić się jako obiekt w pobliżu — eleganckie wyjaśnienie, które nie obejmuje wszystkich przypadków.

940 km stąd

Opuszczony budynek

Wittenoom

Australijskie miasteczko wyrosłe wokół wydobycia niebieskiego azbestu, uznane za tak groźne, że wykreślono je z map i odcięto od sieci energetycznej. Oficjalnie największy skażony teren na półkuli południowej.

1337 km stąd

Folklor

Hanging Rock

Formacja wulkaniczna w stanie Wiktoria, znana z powieści Joan Lindsay i filmu Petera Weira o uczennicach znikających na pikniku. Książkę napisano tak, że wielu czytelników do dziś wierzy w prawdziwość tej historii — takie zniknięcie nigdy nie miało miejsca. Sama skała robi jednak dokładnie opisane wrażenie: wąskie przejścia między głazami, nagła cisza i to zniekształcenie poczucia czasu, o którym wspomina wielu odwiedzających.

1849 km stąd

Więcej: Folklor

Folklor

Cropsey

A children's bogeyman with a hook, told on Staten Island for generations — until children began disappearing in the neighbourhood in the 1980s and it emerged that a former orderly from the abandoned Willowbrook school was living beside it. Willowbrook was a real institution, closed after a 1972 investigation exposed appalling conditions. A rare and unpleasant case of a local bogeyman and a documented local history meeting at the same point on the map.

Folklor

Krasue

A flying woman's head with its viscera trailing beneath — one of the most recognisable images in mainland Southeast Asian folklore, known in Thailand, Cambodia and Laos under different names. By day she is an ordinary woman; at night the head detaches and goes looking for food. Her appearance was traditionally linked to night lights over rice paddies and to sickness in livestock. In Thailand she has been the subject of dozens of films and remains a living figure of popular culture rather than a museum entry.

Folklor

The Pontianak

A woman who died in childbirth and came back for revenge — one of the central figures of Malay and Indonesian folklore. Her presence is identified by smell: first the sweetness of frangipani, then the smell of a corpse. She is held to live in banana trees, which is why they are not planted right against a house. The city of Pontianak in Borneo carries her name: by tradition its founder laid out the settlement on the spot where he drove these spirits off.