Dwunastotonowy głaz na brzegu jeziora Pleszczejewo, świętość Meria, a potem Słowian. Cerkiew zwalczała go przez stulecia: zakopywano go, topiono w jeziorze i ciągnięto na saniach, by wmurować w fundament dzwonnicy — sanie przebiły lód, a po dziesięcioleciach kamień znów leżał na brzegu. Istnieje też wyjaśnienie fizyczne: ruch lodu i wypłukiwany grunt wypychają głaz ku górze. Nazwa pochodzi od barwy, która na mokro sinieje.

Przetłumaczone automatycznie z angielskiego. Zauważyłeś błąd? Zaproponuj poprawkę.

Przeczytaj dalej

Zamek Bran

Twierdza na karpackiej przełęczy, znana jako „zamek Draculi”. Wład Palownik niemal na pewno nigdy tu nie mieszkał — związek z powieścią Stokera pojawił się później, choć sylwetka na skale pasuje do niego znakomicie.