Wapienne jaskinie na Wyspie Północnej Nowej Zelandii, których stropy świecą larwami Arachnocampa luminosa, gatunku niewystępującego nigdzie indziej. Tysiące niebieskich punktów nad podziemną rzeką wyglądają jak nocne niebo; w rzeczywistości są przynętą dla zdobyczy, którą larwy łowią na lepkich nitkach. Maorysi znali jaskinie na długo przed Europejczykami, a wódz Tāne Tinorau poprowadził do nich pierwszą wyprawę badawczą w 1887 roku.

Przetłumaczone automatycznie z angielskiego. Zauważyłeś błąd? Zaproponuj poprawkę.

Przeczytaj dalej

Qobustan

Masyw skalny pod Baku z ponad sześcioma tysiącami petroglifów, z których najstarsze mają do czterdziestu tysięcy lat. Stoi tu również gaval dash — kamień bębenek, płyta wydająca przy uderzeniu dźwięczny ton, na której najwyraźniej grano. Thor Heyerdahl przyjeżdżał tu trzykrotnie i twierdził, że przedstawione łodzie są spokrewnione z petroglifami norweskimi, wywodząc stąd kaukaskie pochodzenie Skandynawów — hipoteza, której specjaliści nie przyjęli.