alex jane from london, uk · CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Folklor

Wistman's Wood

dodano29 sierpnia 2026

Maleńki gaj karłowatych dębów na Dartmoor, rosnących wprost spośród granitowych głazów i w całości pokrytych mchem i porostami. Wiatr poskręcał drzewa nie do poznania, a między kamieniami ziją szczeliny dość głębokie, by pochłonąć człowieka. Nazwę wywodzi się od gwarowego słowa wisht — niesamowity, zaczarowany. Uchodzi za jedną z ostatnich pozostałości lasu, który porastał Dartmoor przed epoką brązu.

Przetłumaczone automatycznie z angielskiego. Zauważyłeś błąd? Zaproponuj poprawkę.

Jak dojechaćDojazd Gdzie spać Wycieczki

Zaproponuj poprawkę

Przeczytaj dalej

Zatoka Ha Long

Tysiąc pięćset wapiennych wysp w Zatoce Tonkińskiej. Nazwa znaczy zstępujący smok: wedle podania bogowie zesłali smoki, by broniły Wietnamczyków przed najeźdźcami, a te wypluły perły i nefryt, które stały się wyspami. Osobnym wątkiem są marynarskie relacje o morskim stworze, którego francuscy oficerowie kolonialni zgłaszali w zatoce w latach dziewięćdziesiątych XIX wieku.

Komentarze

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Jeszcze nie ma komentarzy. Bądź pierwszy.

Na mapie

50.57700, -3.96100

West Devon Otwórz w mapach

Jak dojechać

Linki do rezerwacji mogą być linkami afiliacyjnymi: jeśli coś zarezerwujesz, serwis dostanie niewielką prowizję. Ciebie nie kosztuje to nic więcej.

Źródła

Więcej w mieście West Devon

Strefa anomalna

The Hairy Hands of Dartmoor

A stretch of the B3212 between Postbridge and Two Bridges on English Dartmoor, where unexplained crashes began in the early 1920s: drivers and motorcyclists described hairy hands seizing the wheel and wrenching it towards the verge. After several deaths in 1921 the local press took it up, and engineers who examined the road found a plainer cause — a badly cambered surface that pulled vehicles off line. The road was rebuilt, the crashes stopped, and the legend stayed.

Folklor

Dartmoor

Wrzosowisko w Devon, które podsunęło Conan Doyle'owi Psa Baskerville'ów: usłyszał tu podanie o Richardzie Cabellu, siedemnastowiecznym dziedzicu, za którego trumną miała podążać sfora widmowych psów. Nazywa się je Wisht Hounds i wciąż opisuje wzdłuż starego traktu. Osobną historią są Włochate Ręce na drodze B3212, które według motocyklistów chwytają za kierownicę.

Wszystko w mieście West Devon →

Najbliżej na mapie

Folklor

Dartmoor

3 km stąd

Strefa anomalna

The Hairy Hands of Dartmoor

4 km stąd

Kryptyda

Bodmin Moor i jego bestia

Granitowe wrzosowisko w Kornwalii, gdzie od 1978 roku rolnicy tracili zwierzęta z ranami, których weterynarze nie przypisywali psom. Świadkowie opisywali dużego czarnego kota. W 1995 roku ministerstwo rolnictwa przeprowadziło formalne śledztwo i orzekło, że brak dowodów na obecność wielkiego kota; tydzień później uczeń znalazł na brzegu rzeki czaszkę, która okazała się lamparcia — pochodziła jednak ze sprowadzonej skóry.

55 km stąd

Więcej: Folklor

Folklor

Cropsey

A children's bogeyman with a hook, told on Staten Island for generations — until children began disappearing in the neighbourhood in the 1980s and it emerged that a former orderly from the abandoned Willowbrook school was living beside it. Willowbrook was a real institution, closed after a 1972 investigation exposed appalling conditions. A rare and unpleasant case of a local bogeyman and a documented local history meeting at the same point on the map.

Folklor

Krasue

A flying woman's head with its viscera trailing beneath — one of the most recognisable images in mainland Southeast Asian folklore, known in Thailand, Cambodia and Laos under different names. By day she is an ordinary woman; at night the head detaches and goes looking for food. Her appearance was traditionally linked to night lights over rice paddies and to sickness in livestock. In Thailand she has been the subject of dozens of films and remains a living figure of popular culture rather than a museum entry.

Folklor

The Pontianak

A woman who died in childbirth and came back for revenge — one of the central figures of Malay and Indonesian folklore. Her presence is identified by smell: first the sweetness of frangipani, then the smell of a corpse. She is held to live in banana trees, which is why they are not planted right against a house. The city of Pontianak in Borneo carries her name: by tradition its founder laid out the settlement on the spot where he drove these spirits off.