Kategorie

Domy, szpitale, fabryki i całe miasta, które ludzie opuścili i do których nigdy nie wrócili. Jedne zamknięto z dnia na dzień na rozkaz, inne po prostu przestały być potrzebne — a tam, gdzie nadal leżą rzeczy dawnych mieszkańców, opowieści o tych, którzy rzekomo zostali, pojawiają się niemal zawsze.

Połacie terenu, które mają opinię miejsc, gdzie coś się psuje: przyrządy przeczą sobie nawzajem, silniki gasną, ludzie tracą orientację. Kilka ma wyjaśnienie — anomalia magnetyczna, ulatniający się gaz, zdradliwy prąd — a reszta na razie nie.

Miejsca związane z jedną konkretną zjawą: zamek ze swoją zakonnicą, hotel ze swoim gościem, skrzyżowanie ze swoją autostopowiczką. Liczy się tu nie tyle sama historia, ile to, że opowiada się ją o tym właśnie adresie od dziesięcioleci i zawsze tak samo.

Punkty na mapie, wokół których wyrosła miejscowa tradycja: jezioro z duchem, góra z zakazem, kamień, do którego wciąż się chodzi z prośbą. To nie straszna opowieść, lecz coś, co mieszkańcy uważają za część własnej historii.

Stworzenia, które mają świadków, tropy i ziarniste nagrania, a nie mają ani jednego okazu uznanego przez naukę. Bigfoot, Nessie, chupacabra i dziesiątki lokalnych potworów, każdy ze swoją rzeką, swoim lasem i swoim bagnem.

Legendy o znanym autorze. Jedne narodziły się na forum, inne w konkursie na opowieść grozy, jeszcze inne w kampanii reklamowej — a potem poszły w świat i dorobiły się naocznych świadków. Oznaczone osobno, żeby nie mylić wymysłu z tym, w co ludzie naprawdę wierzą.

Wszystko, co nie mieści się w pozostałych działach: pojedyncze przypadki, sporne relacje i miejsca, o których wiadomo zbyt mało, by rozstrzygnąć, jakiego są rodzaju.