Częste pytania
Czym jest ta strona, czy opowieści są prawdziwe, co znaczą kolory zagrożenia i kategorie oraz jak dodaje się miejsce.
Czym jest ta strona?
Katalog miejsc, o których się opowiada: opuszczonych budynków, stref anomalnych, nawiedzeń, miejsc folkloru i stworzeń, które miano tam widzieć. Każdy wpis jest przypięty do prawdziwych współrzędnych i stoi na mapie, więc legenda ma adres, a nie mglistą okolicę. Obecnie opublikowano 282 miejsca.
Czy to wszystko prawda?
W większości nie i to jest temat tej strony, a nie zastrzeżenie prawne. Zbieramy tu relację: co się o miejscu mówi, kto to mówił i od kiedy. Tam, gdzie historia ma proste wyjaśnienie albo została wprost obalona, wpis mówi o tym we własnym tekście, zamiast to ukrywać. Legendy o znanym autorze leżą w kategorii „wymysł” i dostają poziom biały.
Co znaczą kolory zagrożenia?
Sześciostopniowa skala — biały, zielony, żółty, pomarańczowy, czerwony, czarny — odpowiadająca na pytanie, co relacje obiecują temu, kto tam pójdzie: od „nic nie odnotowano” po „miejsce wciąż zabiera ludzi”. Ocenia opowieść, a nie teren. Każdy stopień ma własną stronę i własną definicję.
Co znaczą kategorie?
Kategoria mówi, jakiego rodzaju to miejsce: opuszczony budynek, strefa anomalna, nawiedzenie, miejsce folkloru, kryptyd, wymysł. To druga oś katalogu, niezależna od poziomu zagrożenia: wymyślony stwór może mieć przerażającą historię, a prawdziwy cmentarz żadnej.
Czy te miejsca można bezpiecznie odwiedzać?
Poziom zagrożenia nie jest oceną bezpieczeństwa i nie wolno go tak używać. Mówi wyłącznie o tym, jak ciężkie są opowieści. Prawdziwe niebezpieczeństwa — przegniłe stropy w ruinie, wysokość, chłód, teren zamknięty, cudza własność prywatna — w ogóle go nie zmieniają, a miejsce zielone bywa znacznie groźniejsze niż czerwone. Sprawdzaj, gdzie wolno wejść, i nie wchodź tam, gdzie nie wolno.
Kto wypełnia katalog?
Miejsca i poprawki proponują czytelnicy, publikuje moderator. Nowe miejsce albo zmianę w istniejącym może zgłosić każdy. Wszystko, co przychodzi, jest sprawdzane przed publikacją, a nie po niej.
W jakich językach to jest?
Rosyjski i angielski piszą ludzie. Hiszpański, niemiecki i polski są tłumaczone maszynowo z tych dwóch i nigdy nie poprawiane ręcznie — dlatego wpis jeszcze nieprzetłumaczony pokazuje tekst angielski, a nie pustkę.