San Pedro de Casta

Marcahuasi i Płaskowyż Kamiennych Twarzy

Płaskowyż na wysokości czterech tysięcy metrów w peruwianskich Andach, usiany zwietrzałymi skałami, w których przy odpowiednim świetle pojawiają się twarze i postacie zwierząt. Peruwiański badacz Daniel Ruzo ogłosił w latach pięćdziesiątych XX wieku, że są one dziełem starożytnej cywilizacji; geolodzy uważają te kształty za wynik erozji, a podobieństwo za dzieło ludzkiego wzroku. Od lat siedemdziesiątych XX wieku płaskowyż stał się miejscem obozowania grup ezoterycznych, wraz z którymi pojawiły się doniesienia o światłach. Opisuje się je tutaj od dziesięcioleć, a Marcahuasi na stałe weszło na peruwiańskie listy miejsc obserwacji. Można do niego dotrzeć wyłącznie pieszo lub konno, noce są zimne, a większość obserwacji została dokonana przez ludzi, którzy przybyli tam właśnie w tym celu.