Płaskowyż na wysokości czterech tysięcy metrów w peruwianskich Andach, usiany zwietrzałymi skałami, w których przy odpowiednim świetle pojawiają się twarze i postacie zwierząt. Peruwiański badacz Daniel Ruzo ogłosił w latach pięćdziesiątych XX wieku, że są one dziełem starożytnej cywilizacji; geolodzy uważają te kształty za wynik erozji, a podobieństwo za dzieło ludzkiego wzroku. Od lat siedemdziesiątych XX wieku płaskowyż stał się miejscem obozowania grup ezoterycznych, wraz z którymi pojawiły się doniesienia o światłach. Opisuje się je tutaj od dziesięcioleć, a Marcahuasi na stałe weszło na peruwiańskie listy miejsc obserwacji. Można do niego dotrzeć wyłącznie pieszo lub konno, noce są zimne, a większość obserwacji została dokonana przez ludzi, którzy przybyli tam właśnie w tym celu.

Przetłumaczone automatycznie z angielskiego. Zauważyłeś błąd? Zaproponuj poprawkę.

Przeczytaj dalej

Desert Center i spotkanie Adamskiego

20 listopada 1952 roku polsko-amerykański autor George Adamski wjechał na pustynię w pobliżu tej osady wraz z sześcioma towarzyszami i według własnej relacji spotkał człowieka z Wenus o imieniu Orthon — jasnowłosego, ubranego w jednoczęściowy kombinezon, porozumiewającego się za pomocą gestów i telepatii. Jego towarzysze, jak twierdził, obserwowali wszystko z odległości i podpisali oświadczenie. Książka "Flying Saucers Have Landed" ukazała się w 1953 roku i stała się międzynarodowym bestsellerem; od niej zaczyna się cały gatunek relacji z kontaktowcami. Zrobione przez Adamskiego zdjęcia weneciańskiego statku zostały później porównane z ówczesnymi artykułami gospodarstwa domowego — w szczególności z kloszem lampy do ogrzewania kurcząt. Aż do końca podtrzymywał swoją wersję wydarzeń.