W nocy 19 września 1976 roku mieszkańcy północnego Teheranu zaczęli dzwonić na lotnisko Mehrabad: nad miastem zawisł jasny obiekt. Irańskie Siły Powietrzne wysłały w górę myśliwiec F-4 Phantom; gdy się zbliżył, zawiodła jego łączność i przyrządy pokładowe, więc zawrócił. Wysłano drugi, który namierzył cel na radarze, lecz gdy spróbował wystrzelić, system uzbrojenia i radio uległy awarii, a pilot przerwał misję. Z relacji załogi wynika, że mniejszy obiekt oddzielił się od pierwszego, opadł i wylądował, zalewając ziemię światłem. Sporządzony w tej sprawie raport amerykańskiego attaché obrony został rozesłany do Departamentu Cia, CIA, NSA oraz Agencji Wywiadu Departamentu Obrony (DIA) i dawno został odtajniony. To jeden z najlepiej udokumentowanych incydentów wojskowych w tej dziedzinie.

Przetłumaczone automatycznie z angielskiego. Zauważyłeś błąd? Zaproponuj poprawkę.

Przeczytaj dalej

Światła z Marfy

Na wschód od tego miasteczka w zachodnim Teksasie światła obserwuje się od 1883 roku: kule wielkości piłki do koszykówki, które zawisają nad pustynią, dzielą się, łączą i gasną. Kowboj Robert Ellison zapisał pierwszą obserwację, biorąc je za ogniska Apaczów. Fizycy z uniwersytetu wykazali w 2004 roku, że sporą ich część stanowią reflektory na drodze 67 załamane w warstwach ciepłego powietrza. Sporą część — ale nie wszystkie, i nie tłumaczy to obserwacji sprzed epoki samochodu.