Wieczorem 29 grudnia 1980 roku Betty Cash, Vickie Landrum i jej siedmioletni wnuk jechali boczną drogą na północny wschód od Houston, gdy zatrzymali się przed diamentokształtnym obiektem miotającym płomienie w dół. Metal samochodu rozgrzał się do tego stopnia, że na desce rozdzielczej odcisnęły się linie papilarne Vickie. Następnie obiekt odleciał, otoczony przez – jak policzyli – około dwóch dziesiątek helikopterów. W ciągu kolejnych dni u całej trójki wystąpiły oparzenia, wymioty i utrata włosów – obraz, który lekarze określił jako obrażenia popromienne. Betty Cash spędziła tygodnie w szpitalu. Pozwali oni rząd Stanów Zjednoczonych, domagając się ustalenia zaangażowania wojska; sprawę oddalono, ponieważ żadna agencja nie chciała przyznać się do obiektu. Dokumentacja medyczna zachowała się do dziś.

Przetłumaczone automatycznie z angielskiego. Zauważyłeś błąd? Zaproponuj poprawkę.

Przeczytaj dalej

Victoria i korytarz nad Paraną

Od lat 90. XX wieku to argentyńskie miasteczko na brzegu Parany zebrało tak wiele doniesień o światłach nad wyspami delty, że miejscowi nazywają ten odcinek korytarzem. Większość obserwacji ma miejsce z mostu Rosario–Victoria oraz z dróg wzdłuż brzegu. Miasteczko podchodzi do tego praktycznie: istnieje tu miejski szlak UFO, a przy wjeździe stoją znaki drogowe. Sceptycy zwracają uwagę, że nad deltą krzyżują się korytarze powietrzne, a inwersje temperatury nad podmokłymi wyspami są powszechne, co powoduje migotanie i rzekomy ruch gwiazd blisko horyzontu. Wyjaśnia to część doniesień; ich napływ nie słabnie jednak z biegiem lat.