Od listopada 1987 roku wykonawca budowlany o nazwisku Ed Walters dostarczał do lokalnej gazety w tym miasteczku na Florydzie serię zdjęć przedstawiających świecący obiekt z rzędem wizjerów w dolnej części – początkowo anonimowo, a później pod własnym nazwiskiem. W ciągu dwóch lat powstało około czterdziestu fotografii, a Gulf Breeze stało się miejscem pielgrzymek. W 1990 roku nowi mieszkańcy domu Waltersa znaleźli na strychu model z pianki i kliszy fotograficznej, odpowiadający obiektowi ze zdjęć. Walters twierdził, że został on podłożony. Tymczasem inni mieszkańcy, w tym policjanci, zgłaszali w tych samych latach pojawienie się świateł nad zatoką, a niektóre z tych zgłoszeń nie miały nic wspólnego z Waltersem. Sprawa pozostaje klasycznym przykładem tego, jak jeden kwestionowany świadek zagłusza wszystko inne.

Przetłumaczone automatycznie z angielskiego. Zauważyłeś błąd? Zaproponuj poprawkę.

Przeczytaj dalej

Fargo i pojedynki powietrzne Gormana

Wieczorem 1 października 1948 roku porucznik George Gorman z Gwardii Narodowej podchodził do lądowania w Fargo, gdy zauważył obok siebie szybki punkt świetlny — bez kadłuba, bez świateł pozycyjnych. Przez następne dwadzieścia siedem minut próbował go dogonić: obiekt uciekał, leciał na czołowe zderzenie i wznosił się bardziej stromo, niż potrafił to jego myśliwiec.